Guar Gum Poeder 200 gram

Het verdikkingsmiddel Guar gum wordt veelvuldig gebruikt in voedingsmiddelen en cosmetische producten. Guar gum is een polymeer dat is opgebouwd uit de koolhydraten mannose en galactose. Hierbij is een hoofdketen mannose gedeeltelijk bezet met zijgroepen galactose. Toevoeging van een kleine hoeveelheid van het verdikkingsmiddel aan water veroorzaakt een drastische toename in de viscositeit ofwel stroperigheid. In de industrie wordt dit effect gebruikt om producteigenschappen te verbeteren. Meestal gebeurt dit via de trial and error-methode, omdat men de relatie tussen macroscopische en microscopische eigenschappen nog niet begrijpt. Meer inzicht in deze relatie kan zorgen voor een betere kwaliteit van producten zoals ijs, dressings en zuivel.

Roland Wientjes onderzocht het verband tussen reologische (macroscopische) en moleculaire (microscopische) eigenschappen van Guar gum-oplossingen. Reologische eigenschappen geven informatie over het vastestofgedrag en/of vloeistofgedrag van de oplossing. Voorbeelden van reologische eigenschappen zijn de viscositeit van een vloeistof en de gelsterkte van een vaste stof (dit geeft de hardheid van vaste stoffen aan; pudding is bijvoorbeeld veel minder hard dan steen).
Uit de experimentele resultaten bleek dat Guar gum-oplossingen vastestofgedrag vertonen op korte (< 1 s) en lange (> 1000 s) tijdschalen. In het tussenliggende gebied overheerst het vloeistofgedrag. Men kan zich dit het beste als volgt voorstellen: Als een Guar gum oplossing heel langzaam (>1000 s) of juist heel snel (< 1 s) ingedrukt wordt, gedraagt de oplossing zich als een veer. Wanneer de oplossing niet meer ingedrukt wordt, veert zij terug. Dit is typisch het gedrag van een vaste stof. Het terugveren wordt in de reologie een relaxatieproces genoemd, wat in dit geval betekent dat er twee relaxatieprocessen zijn.
Wientjes vergeleek de resultaten van zijn onderzoek met verschillende microreologische modellen. Hieruit bleek dat ketens slechts een paar sterke bindingen met elkaar hebben en dat ze geaggregeerde structuren vormen. Een deel van deze structuren vult de ruimte in zijn geheel in de vorm van een netwerk. Met de vorming van dit netwerk wordt de mesoscopische structuur (d.i., op het niveau van het geheel van polymeerketens bezien) ingevroren, waardoor het netwerk niet verhardt en menging door de oplossing onmogelijk is. In dit beeld is het langzame relaxatieproces het opbreken van het netwerk, terwijl het snelle relaxatieproces de diffusie van de ingesloten geaggregeerde structuren is.

In stock