Magnesium chloride 100 ml [0919] |
€16,50 |
Magnesium Chloride geconcentreerde oplossing
100 ml. - 11500 mg elementair Magnesium
Gebruik:
- Elke keer vóór gebruik goed schudden
- 3 a 4 maal per dag 10 druppels in een glas water van 200 tot 250 ml oplossen en opdrinken
- 10 druppels = ca. 70 mg. Magnesium
- 100 ml. is voldoende voor 45 tot 55 dagen
Magnesium (Mg) is nadrukkelijk aanwezig in het menselijk lichaam: 20 tot 28 g voor een volwassene. Ongeveer 2/3 is vastgelegd in het skelet. De rest bevindt zich in de skeletspieren, het zenuwstelsel en de organen met een hoge metabole activiteit (1).
Magnesium heeft een kalmerende werking op het zenuwstelsel. Dit bevordert ondermeer een goede slaap. Belangrijker is de kalmerende werking bij opgewonden zenuwen. Magnesium is nodig bij het temperen van epileptische insulten, convulsies bij zwangere vrouwen en beven bij alcoholisme.
Als het magnesiumniveau laag is, verliezen de zenuwen controle over spieractiviteit, ademhaling en geestelijke processen. Vermoeide zenuwen, tics en krampen, beven, geprikkeldheid, hypergevoeligheid, spierkramp, rusteloosheid, bezorgdheid, verwarring, desoriëntatie en onregelmatige hartslag reageren allemaal op het magnesium niveau. Een algemeen fenomeen van magnesium tekort is een hevige spierreactie op een onverwacht hevig geluid.
Mg speelt een belangrijke rol bij meer dan 300 enzymatische processen en wordt algemeen beschouwd als een regulator en stabilisator van deze processen. Kenmerkend is dat bij al deze processen energierijke fosfaatverbindingen zijn betrokken. Meestal komen magnesiumionen dan ook voor in de vorm van een complex met ATP (adenosine-trifosfaat) (2). Dit complex vormt in het lichaam de opslagplaats van energie tot we deze weer aanspreken.
Magnesium is betrokken bij de eiwitsynthese en het is onontbeerlijk voor de overdracht van zenuwprikkels evenals voor de spiercontractie. De belangrijkste systemen waarop Mg direct een invloed heeft, zijn het zenuw-, spier-, hart- en vaatstelsel. Vooral de cardiovasculaire problematiek wordt in de literatuur vaak in verband gebracht met magnesiumdeficiënties (3).
Effectieve opname van magnesium vindt normaal plaats via het maagdarm-kanaal. Niet bekende oorzaken vermoeden dat deze opname via het maag-darmkanaal soms verstoord is. Uit onderzoek blijkt de transdermale opname (via de huid) ook zeer effectief. Verder wordt zonodig magnesium intramusculair en intraveneus toegediend (uitsluitend door hiervoor bevoegde en bekwame personen)(2).
Er zijn recent veel studies uitgevoerd met betrekking tot magnesiuminname, in relatie tot diabetes en het metabool syndroom (overgewicht). Ook de relatie calcium/magnesium en hoge bloeddruk staat in de belangstelling (4).
Bij recent uitgevoerd Nederlands onderzoek blijkt bij mannen voor 49% en vrouwen voor 41% de inname van magnesium beneden de Aanbevolen Inname (AI) te liggen (4). “De Amerikaanse aanbevelingen houden het midden tussen de Bourgondische Belgische en Franse adviezen en de eerder zuinige Nederlandse voorstellen” (5).
Literatuur:
De inhoud en beweringen in deze tekst zijn wetenschappelijk onderbouwd. Onderstaand in de tekst verwerkte literatuur. Wilt u meer weten over de lijst van toepassingen, dan vindt u hier informatie over op Internet.
1:) Voedingsraad (1989): Nederlandse Voedingsnormen; Voorlichtingsbureau voor de voeding, Den Haag p 281-291.
2:) Alles over magnesium Mark Sircus Ac., O.M.D. www.magnesiumforlife.com
3:) Driessens FCM, Blomen LJMJ, Verbeeck RMH (1986), Magnesium in hart en nieren. Natuur en Techniek, vol 54, nr 1, p 54-57.
4:) Voedingsstatusonderzoek binnen het nieuwe Nederlandse voedingspeilingsysteem RIVM rapport 350050002/2005; HP Fransen, PMCM Waijers, EHJM Jansen, MC Ocké; in opdracht en ten laste van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, in het kader van project.
5:) Laboratorium endocrinologie, metabole ziekten en nutritiepathologie; Universitaire Instelling Antwerpen Nutrinews oktober 1999; J. Vertommen, V. Van den Broeck en M. B. Manuel Y Keenoy.
In stock |
|